Menu

Opeens was er gesmoes en geheimzinnig gedoe van de mannen hier in huis. Dikke pret en ik mocht van niets weten. Met mijn verjaardag nog een paar maanden weg had ik geen idee wat er aan de hand was …

Tot het hoge woord eruit kwam. Tromgeroffel … zaterdag zou mijn verjaardagscadeau komen. Drie maanden eerder, maar vanwege de corona hadden ze bedacht dat ik er juist nu veel aan zou hebben en heel blij mee zou zijn …

Het werd eindelijk zaterdag. En daar kwam mijn vervroegde verjaardagscadeau: een groot pakket dat op tafel stond met – voor het verrassingseffect – een badlaken eromheen gedrapeerd. De koppies van mijn kerels waren onbetaalbaar en misschien nog wel het allermooiste.

Badlaken eraf getrokken en daar stond een nieuwe soundbar. Ik hou van muziek in huis en heb ook vaak muziek op staan. Of liever gezegd: had. De stereo had het al een poos eerder af laten weten. De boxjes die er nu stonden hadden voor de zoveelste keer kapotte stekker en dus was het stil de laatste tijd.

En het mooiste was; je kan muziek streamen en de tv kan er ook over zodat we daar ook weer goed geluid van zouden hebben. (Stiekem zijn dat de momenten waarop ik denk: die corona ellende heeft ook wel af en toe een lichtpuntje ..)

De hele zaterdag zijn de mannen druk geweest om alles aan te sluiten. Oude stereo weg, cd’s en dvd’s in een doos naar zolder en eindelijk achter de kast weer eens alle stof verwijderd en opgefrist.

En toen kwam de desillusie .. de nieuwe soundbar kon niet aangesloten worden op onze oude tv. De aansluitingen klopten niet, de tv was te veel verouderd.

Moesten we dan ook een nieuwe tv kopen? Maar deze deed het nog. Oké, hij haperde regelmatig, het gezicht van de dominee tijdens de gestreamde kerkdienst konden we niet zien zo grove pixel was het en … Kort en goed, ook het verjaardagscadeau van manlief werd naar voren gehaald en er kwam een nieuwe tv. Met de juiste aansluiting, super geluid, helder beeld veel plezier van iedereen.

Waar gaat dit over? Een luxeprobleem als je het al een probleem zou mogen noemen ..

Maar ik zag een vergelijking met hoe het nu in veel kerken gaat.

Ongelofelijk veel respect voor alles wat het afgelopen half jaar opgezet, uitgevogeld en in elkaar gezet is aan alternatieve bijeenkomsten, gestreamde kerkdiensten, zoom-meetingen en telefoonpastoraat … We zijn opeens gedwongen op een andere manier na te denken over ons kerk zijn. En ondanks alle hobbels en moeilijkheden zijn daar mooie dingen uit gekomen.

Maar wat gaan we nu doen? Weer terug naar het oude? Kunnen we zomaar inpluggen op wat er was of missen we een aansluiting?  In kerkenland zie ik allerlei enquêtes voorbij komen; hoe was het afgelopen jaar, hoe gaat het nu en wat verwachten we? We zoeken naar wegen hoe nu verder. We kunnen niet zomaar terug naar hoe het was maar wat dan wel?

Twee dingen. Laten we vooral luisteren naar elkaar en daarbij de jongeren niet vergeten. Dit is het moment om hen er (opnieuw) bij te betrekken. Alleen als de verbinding goed is krijg je het beste geluid!

En last but not least: Die hele soundbar en tv is niets als we geen ontvangstsignaal hebben. Dan staat het super chique in de woonkamer maar heb je er niets aan. Dus we moeten voor alles God zoeken en het van Hem verwachten! De rest zijn maar middelen!

En voor de mensen die nu denken: maar moet dan alles anders en vernieuwen?

Tijdens het opruimen van de stereo kwamen we een oude LP tegen. Zoon (18) helemaal enthousiast en in de wolken. Dat was pas tof! Dus hij is aan het sparen voor een grammofoonspeler.

Jammer genoeg is hij net jarig geweest …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Teamleden van Jeugdwerk Steunpunt