Menu

De ‘Dones’ zijn mensen die er klaar mee zijn om lid te blijven van een kerk. Niet uit ongeloof, maar uit onvrede met wat er in de kerk gebeurt. De ‘Nones’, dat zijn degene die niet langer geloven dat Jezus  de gezalfde van God is en daardoor de kerk verlaten. Een groot verschil van benadering, want aan het vertrek van de ‘Dones’ kun je als gemeente samen echt iets doen. Het vertrek van de ‘Nones’ is menselijkerwijs niet tegen te houden.

 

Zelf ben ik ook een tijdje een ‘Done’ geweest, gelukkig kan ik dat ook weer van me afzetten. Wat er gebeurde is dat ik als gelovig en actief lid van een christelijke geloofsgemeenschap na jaren stuk liep op de groepscultuur in een gemeente. Een groepscultuur waarin de ‘hechte kern’ met elkaar afstemmen en bij elkaar gaat staan, zodat er onbewust bepaald wordt wie erbij horen en wie is buitengesloten. Want wie buitengesloten is, daar wordt niet mee afgestemd en daar wordt geen contact mee gemaakt door de kern. Allen wie praat als zij, aanbiddingsmuziek luistert als zij, dezelfde ‘belangrijke’ geestelijk leiders volgt als zij en doet als zij, die horen erbij. Ander stemmen, muziek, inspiratiebronnen en gedrag worden afkeurend afgewezen als niet ‘echt’ christelijk. Wat ze bedoelen is: dat is niet zoals wij, de kern, met elkaar vinden dat het hoort.

Achter dit groepsgedrag zit meestal geen kwade bedoeling, het is niet meer dan menselijk dat mensen zo met elkaar omgaan als de groep heel groot wordt. Er is in elke grote groep een kern met daaromheen schillen van er meer of minder bij horen. Ook in de evangeliën wordt dit benoemd;  Jezus die zich in eerste instantie richt tot Petrus, Jacobus en Johannes, dan naar de hele groep van discipelen en dan naar de grotere groep volgers. Het verschil tussen een gezonde en een ongezonde groepscultuur zit erin of de kern zich open blijft stellen naar de anderen toe.

Het gaat fout wanneer de kerngroep mensen gaat uitsluiten. Ook daar staan voorbeelden van in de evangeliën. Dat uitsluiten maakt de kerk tot een UI-model. Tieners en jongeren – maar ook volwassenen – ervaren dat ze in een UI-model kerk aan de buitenste randen staan en grote moeite moeten doen om richting de kern te komen. Jezus zegt: ‘Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn ​juk​ op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van ​hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn ​juk​ is zacht en mijn last is licht.’ Hij blijft altijd benaderbaar voor vrouwen, kinderen, zieken, enz., mensen die in de samenleving van zijn tijd op aarde op afstand werden gehouden. Hij treedt ze vanuit de kern open tegemoet en dat is een blijvend voorbeeld voor elke leerling van Christus.

Door open te blijven kun je voorkomen dat gemeenteleden afhaken, een ‘Done’ worden, vanwege de groepscultuur bij jou in de kerk. Daarbij is het goed om eens aan een buitenstaander of iemand die zelf enige afstand houdt te vragen hoe de groepscultuur in jouw gemeente is. We hebben namelijk allemaal zo nu en dan onze blinde vlekken.

Gelukkig zijn de meeste mensen van goede wil en zal een kerngroep die zich van zo’n sfeer bewust is er ook in slagen om zichzelf open te stellen.

Afbeelding van Pixaby  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Teamleden van Jeugdwerk Steunpunt