Menu

In gesprek met een paar jeugdleiders uit verschillende NGK’s vertelde iemand dat zijn gemeente begonnen was met maandelijkse tienernevendiensten. De andere jeugdleiders waren benieuwd naar de ervaringen. De gedeelde opvatting van waaruit het gesprek begon was: Tieners vinden de kerkdienst meestal saai. Is er een alternatief waarin ze op zondag met het gezin meegaan en waar ze op hen gerichte aandacht krijgen?

Saai
Ondanks dat het even terug is dat ik zelf tiener was, herinner ik me hoe saai ik kerkdiensten vond. Terwijl ik als kind graag naar de kerk ging.  Dat kwam – en dat komt nog steeds  – doordat het in de kerk vaak over zaken gaat die een tiener niet boeien. Ik was toen onuitgesproken op zoek naar wie ik zelf wilde zijn, onafhankelijk van mijn familie. Daarin speelt de ontmoeting met leeftijdsgenoten een belangrijke rol.
In de groep waarin tieners elkaar ontmoeten proberen ze hun eigen plek in te nemen. De één door sportief gedrag, de ander door gamen, een derde door weer iets anders. Ze zijn elkaar aan het aftasten rondom de vraag: ‘Wie ben ik ten opzichte van jou?’. Dat is geen vraag die in de kerkdienst regelmatig centraal staat. Om het ongenuanceerd te stellen: de kerkdienst is meestal een oproep aan iedereen in de gemeente. Dat is voor tieners per definitie saai, want ze willen juist ontdekken wat ‘hen’ anders maakt dan ‘iedereen’.

Groep
Ook in het gezin zijn tieners bezig met wat hen anders maakt dan hun ouders. Samen naar de kerk gaan omdat je ouders gaan is niet langer vanzelfsprekend, dat deden ze als kind. Nu zijn ze tiener en in de kerk willen ze iets voor zichzelf herkennen. Daar speelt de ontmoeting met de groep leeftijdgenoten een rol in. Al is dat lang niet vanzelfsprekend. Want het buiten de groep vallen kan ook in de kerk gebeuren.
De groep tieners die bij elkaar zit, is dan soms zo op elkaar gericht dat het als storend wordt ervaren. Ook dat roept herinneringen op. Zo werd in de kindertijd van mijn vrouw eens de tieners beleefd verzocht door de voorganger om buiten te gaan zitten. En ik heb een keer een plagerige draai om mijn oren gehad van een ouder gemeentelid omdat ik met een vriend zat te praten. Tieners willen praten met elkaar, reageren op wat ze wel en niet aanspreekt.

Zegen of valkuil
Is de tienernevendienst (TND) dan een goed idee om ruimte te geven aan de vraag van tieners en aan de groepsbinding? De ervaringen met TND’s, vooral vanuit PKN gemeenten die hier al langer mee werken, geven een heel uiteenlopend beeld. Voor mijzelf heb ik daar twee richtinggevende ervaringen uit gehaald:

  • De voorbeelden, vragen en opdrachten uit TND materiaal kunnen ook voor volwassenen een goede opstap en introductie zijn voor het thema van de preek. TND materiaal kan daarom ook worden gebruikt in de kerkdienst. Het zorgt voor afwisseling en dat houdt de aandacht erbij. Waarschijnlijk geldt dat niet alleen voor tieners.
  • Een regelmatige TND kan ertoe leiden dat er afstand groeit tussen tieners en de rest van de gemeente, zodat het afhaken van de kerk als de TND er niet meer voor ze is het gevolg is.

Wil je meer weten over kerkdiensten met tieners en of jeugd-/tienernevendiensten bij jou in de gemeente, neem dan contact op met martine.versteeg@ngk.nl of paul.smit@ngk.nl.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Teamleden van Jeugdwerk Steunpunt